Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Uitgelicht

opmars van de tovenaar

De twee getijden
waarnaar ik kijk
maken de grond tot ijsmeer.

daden, oh, daden,...
ik waag een oversteek.

de oude man richt zich half op
armen als reuma antennes de lucht in geperst
snuivend en briesend, everzwijnen kracht.

de vermomming van het middelpunt,
waarlijk toversap!

ik brabbel en bots, zachte rug aan graat.
verrassend warm,
we gorgelen onze stemmen
in hun toon.

zo zwaai ik achteloos het geheim binnen,
haar wachters met hun schilden, dicteren mij bloedserieus
halt!

maar mijn bloed
danst al en bruist,
al betracht ik trouw, er is geen stelpen aan
ik lach de zwaarte uit mijn vezels

en waarlijk daar lacht ook zij met het zwaard nog in de hand!
hoe heerlijk smaakt deze overwinning
van een gevecht waaruit ik wegglippen wou,
als een lafaard.

Nieuwste blogposts

een traag vertrek

autonomie

glooiende gebieden

geruststelling

Belofte

De toenadering

UITEN

Ik wil liefhebben

individu

Religie Vloed